Naar dezelfde loonwaarde?: Een vervolgonderzoek naar de vergelijkbaarheid van loonwaardemethoden; Eindrapport

samenvatting

Loonwaarde en loonwaardebepaling staan volop in de (politieke) belangstelling. Werknemers met arbeidsbeperkingen moeten – ook wanneer zij niet in staat zijn zelfstandig het volledige wettelij minimumloon te verdienen – in toenemende mate aan de slag bij reguliere werkgevers. Dat betekent dat werkgevers gecompenseerd moeten worden voor dat deel dat deze werknemers verminderd productief zijn: een werkgever zal in beginsel immers alleen willen betalen voor de door de werknemer geleverde arbeidsprestatie. Het is belangrijk dat zo goed en objectief mogelijk wordt vastgesteld hoe groot de verminderde arbeidsprestatie van een werknemer in een specifieke functie precies is. Inzicht hierin kan worden verkregen door het vaststellen van de loonwaarde van een werknemer. Er zijn verschillende methoden voor loonwaardebepaling op de markt, en eindgebruikers als gemeenten, SW-bedrijven, werkgevers en werknemers moeten ervan op aan kunnen dat de keuze voor een bepaalde methodiek geen invloed uitoefent op de hoogte van de vastgestelde loonwaarde. Doel van dit experiment was daarom de vergelijkbaarheid van de uitkomsten van de verschillende beschikbare methoden voor loonwaardebepaling te onderzoeken. In een vervolgexperiment is het effect van deze richtlijnen op de vergelijkbaarheid van de loonwaardemethoden onderzocht. Voorliggend rapport doet verslag van de uitkomsten van dit nieuwe experiment en geeft daarmee inzicht in de vergelijkbaarheid van de aan de richtlijnen aangepaste methoden.

typepublicatie
jaar2012
verantwoordelijkeSuzanne de Visser ; Sonja van der Kemp ; Martine Van Ommeren ; Mirjam Engelen
organisatieResearch voor Beleid
plaatsZoetermeer
instellingResearch voor Beleid
pagina's37 p.
publicatievormRapport
trefwoordenloonwaarde ; loonwaardebepaling ; methodieken ; richtlijnen
themawerk en handicap
publicatienaar_dezelfde_loonwaarde.pdf
datum invoer04-02-2013