De groeiende stapel: Hoe de wereld van mensen met een beperking schraler, krapper en kleiner wordt

samenvatting

De buurman die getroffen is door hersenletsel, de vriendin die een psychose krijgt … zij zijn meestal aangewezen op een uitkering. Dat betekent een laag inkomen, en een bureaula vol rekeningen voor hulpmiddelen, medicijnen en zorg. Daarvoor bestaat een stelsel van huurtoeslagen, zorgtoeslagen, compensatieregelingen en aftrekmogelijkheden. Op het oog keurig geregeld. Op het oog: want mensen met een beperking snijden in hun familiebezoek, in de uitjes met vrienden, volgen maar niet die cursus, of stoppen met hun leesclub of vrijwilligerswerk om vervoerskosten uit te sparen. Wat is er aan de hand? Meer eigen bijdragen, en hogere eigen bijdragen. Minder aftrekmogelijkheden. Drastisch ingeperkte compensatie. Verborgen kosten. Niemand kiest voor een chronische ziekte of een beperking. Niemand geeft graag zijn geld uit aan handgre[pen, thuiszorg of dieetvoeding - voor mensen die daar wel mee moeten leven, is dat pure noodzaak. En daarvoor krijgen ze de ene eigen bijdrage na de andere voorgeschoteld. Een stapel rekeningen die ze gewoonweg moeten betalen, omdat ze anders hun medicijnen, materialen of zorg niet krijgen

typepublicatie
jaar2011
verantwoordelijkeMarijke de Jeu ; Saskia Visser ; Karien van den Braber ; Loes ter Horst ; Barbara van Male
organisatieCliëntenbelang Amsterdam ; MEE Amstel en Zaan ; MEE Noordwest-Holland ; Zorgbelang Noord-Holland
plaatsAmsterdam
instellingMEE Amstel en Zaan
pagina's12 p.
publicatievormBrochure
trefwoordengehandicapten ; kosten levensonderhoud ; bezuinigingen ; meerkosten
themaleren omgaan met een beperking
publicatiede_groeiende_stapel.pdf
datum invoer21-12-2011